1955 yılında Sinop’ta doğdum. İlkokulu Erfelek’te okudum. Kastamonu Göl İlköğretmen okulunu 1972 yılında bitirerek ilkokul öğretmeni olarak Kars Arpaçay ilçesi Küçükboğaz köyüne ikokul öğretmeni olarak atandım. 1974 yılında Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Müzik Bölümünü kazandım. 1977 yılında Müzik öğretmeni olarak Tokat Atatürk ortaokuluna atandım. Sırasıyla Erfelek Lisesi (1979-1984), Sinop Öğretmen Okulu (1984-1985, Sinop Kız Meslek Lisesi (1985-1995), Sinop Anadolu Lisesi (1995-1999), 1999 yılında Sinop Anadolu Güzel Sanatlar Lisesinin kuruculuğunu ve 2010 yılına kadar müdürlüğünü yaptım.İsteğim dışında Önce Türkeli Lisesi, Sonra Ayancık Anadolu Kıs Meslek Lisesine müdür olarak atandım. 2014 yılında emekli oldum
MESLEKİ ÖZGEÇMİŞİM
1972 : Öğretmen okulundan -çok az kişiye verilen “Çalgı kursları açmaya ve koro çalıştırmaya yetkindir” belgesi alarak- mezuniyet , Kars/Arpaçay bir köyünde ilkokul öğretmenliğine başlama. İlk koro: Çocuklar Türkçe bilmediği için önce ben Kürtçe öğrendim. Repertuar genellikle yöre ve Kars türküleri ağırlıklı. Aynı zamanda köyde ilk kez bir sahne oyununu (müsamere) hazırlayıp koro ile birlikte sunmam.
1974: GEE Müzik bölümüne giriş (98 puan). H.H. Akbulut’un keman öğrencisi olma.
1975 : Ömer Can yönetimindeki GEE orkestrasına kabul ediliş.
1977 : Mezuniyet ve Tokat Merkez Atatürk Ortaokuluna atanma. Okul korosu ve çalgı grubu kurma. (Mandolin, flüt, gitar, akordeon ve vurmalı çalgılardan oluşan) Orkestra repertuarı ağırlıklı olarak hafif müzik orkestraları ( Werne Müller v.s.) kasetlerinden mono teyp ile tüm partisyonların notaya alınması ve okul orkestrasına uyarlanmasıyla oluşuyordu. (Bolero, İl Silenzo v.s.) Ayrıca 80 kişilik mandolin grubu oluşturma.
1979 . Sinop/Erfelek lisesine atanma.. Büyüdüğüm ilçe ve ilçeye atanan ilk müzik öğretmeniyim. Okul Korosu, Halk müziği korosu, bağlama , mandolin, flüt kursları açma. (Daha sonra ayrı ayrı çalgı grupları ve korolara dönüştüler). Özel kurslar (ücretsiz) Tüm bunlar ilçede ilk kez yapıldı. Bu çalışmalarda birçok müzisyen ve geçimini müzikle karşılayan kişiler yetişti daha sonra.
1980 : Türkü derleme çalışmalarının başlaması
1984/1985: Bakanlık müfettişi önerisi ve yönlendirmesi ile Sinop Kız Öğretmen Lisesine atanma. Çoksesli koro, THM korosu, Okul orkestrası (Mandolin, flüt, gitar v.s.) Bağlama ekibi kursu, Blok flüt topluluğu.. Yılsonunda 212 kişilik (Tüm öğrencilerin 1/3 ü) ekiple konser.
1985. Sinop Kız Meslek lisesine sürgün. Siyasi iktidarın (ANAP) kadrolaşma hareketi nedeniyle…
1985: Sinop KML Okul korosu ve THM korosu. (Okulda ilk ve yarışmada il ikinciliği) O zamanda Sinop’un sürekli çalışan tek okul korosu.
1985-1996: Kız Meslek Lisesi Korosu ile her yıl konser
1986: Sinop Halk Eğitimi Merkezinde Türk Halk Müziği Korosunun kurulması.
1987: İlk konser. Vali beyin koroyu çok beğenmesi sonucu alınan mali destekle Türk Sanat Müziği Korosunun da kurulması.
1988: THM korosu ile ilk yarışma. Türkiye Dernekler, Belediye Konservatuarları ve Halk Eğitimi Merkezleri arası THM yarışmasında İl Birinciliği, grup ikinciliği, Türkiye beşinciliği.
1989: İkinci kez yarışmaları katılma: İl birinciliği, grup birinciliği, Türkiye birincilik ve ikincilikleri.
1989 : “Her Evden Bir Müzisyen” sloganı ile Belediye Konservatuarının kurulması. (Binanın planlanması, araç gereç alımının planlanması, yönetmeliklerin ve müfredat programlarının hazırlanması tarafımdan gerçekleştirilmiştir.) THM bölüm başkanı olmam..
1990: Sinop THM Çocuk Korosunun kurulması. (Sinop’ta ilk koro)
1991 : TRT daveti.. THM yarışmalarında jüri üyeliği için Bakanlıkça davet edilen seminer sonucu C kategorisi jüri üyeliği (Bazı yarışmalarda jüri üyeliği ve başkanlığı yapmak)
1992. THM korosu ile TRT televizyonu için program..
1992: THM bölüm başkanlığından ve konservatuardaki görevimden –bazı nedenlerle- istifa ederek ayrılmam.
1993: İl Kültür Müdürlüğünde aynı çalışmalara yeniden başlama. Kültür Bakanlığına yazdığım dilekçe karşılığında piyano ve diğer çalgı alımları için önemli bir maddi kaynağın gelmesi.
1993: Sinop Popüler müzik ve çoksesli vokal grubunun kurulması. (Vokal grubu ağırlıklı olarak Anadolu Lisesi öğrencilerinden oluşuyordu. Repertuarda Modern Folk Üçlüsü ve Karadeniz ülkelerinin kendi dillerinden şarkılar yer alıyordu. Grup ilk konserinden sonra Rusya’da bir festival için davet almış ancak gidilememiştir.)
1996: Sinop Anadolu Lisesi velilerinin isteği ve teşebbüsü ile Anadolu Lisesine atanmam. Müzik odası kurulması. Flüt destekli okul korosunun kurulması. Şarkı yorumlamada il birinciliği.
1999 : Sinop Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi kurucu müdürlüğü
2001 : Kültür Bakanlığı Sinop Çoksesli Çocuk Korosu kuruculuğu ve çalıştırıcılığı. (Kültür Bakanlığının 13 ilde 13 koro şefi ile pilot uygulama olarak başlattığı proje)
2005-2008 : 19 Mayıs Üniversitesi Sinop Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği ve Ökul Öncesi Öğretmenlik bölümlerinde öğretmenlik.
2011 : İsteğim dışı atandığım Ayancık Anadolu Kız Meslek Lisesi THM Kızlar Korosu. (Okulda ilk)
2014: Emeklilik
2015 : Ankara Fatoş Abla kolejinde öğretmenlik
2016 : Derlediğim iki türkünün TRT repertuarına kabul edilmesi
2016 : Ankara Sevda Cenap And Müzik Vakfında yöneticilik
2016 : SCA Ankara Mandolin Topluluğunun kuruculuğu ve çalıştırıcılığı (Çeşitli konserler)
2010-2017 Ankara MÜZED Orkestrası aktif üyeliği
2019 : Geçmişten Günümüze SİNOP TÜRKÜLERİ kitabımın yayınlanması
2019 : SİNOP’TA BİR ÖMÜR şiir kitabının yayınlanması (Annemin şiirleri)
2019 : SİNOP MANDOLİN DUO’ nun kurulması (Çeşitli konser ve festivallerde çalma)
Ayrıca Sinop Yazarlar Şairler Ve Sanatçılar Derneği yönetim kurulu üyeliğim devam etmektedir.

Sinop’un Müzikal Hafızası ve Bir Kültür Elçisi: Burhanettin Tunç

Bir şehrin tarihi sadece taş binalarda, eski fotoğraflarda veya arkeolojik kazılarda değil; o şehrin insanının mırıldandığı ezgilerde saklıdır. Sinop gibi köklü bir tarihe sahip, Karadeniz’in incisi bir kentin kültürel mirasını geleceğe taşıyan isimlerden biri de hiç şüphesiz Müzik Eğitmeni ve Araştırmacı Burhanettin Tunç‘tur.

Eğitimci ve Araştırmacı Kimliği

Burhanettin Tunç, Sinop’ta müzik eğitimi denildiğinde akla gelen ilk isimlerden biridir. Yıllar boyunca yetiştirdiği öğrencilerin yanı sıra, onu asıl öne çıkaran özelliği “yerel müzik araştırmacılığı” kimliğidir. Tunç, sadece enstrüman öğreten bir hoca değil, aynı zamanda Sinop’un kaybolmaya yüz tutmuş seslerini kayıt altına alan bir kültür bekçisidir.

“Geçmişten Günümüze Sinop Türküleri”

Burhanettin Tunç’un Sinop kültürüne yaptığı en somut ve kalıcı katkı, “Geçmişten Günümüze Sinop Türküleri” adlı eseridir. Tunç, bu kitabı hazırlarken temel bir sorundan yola çıkmıştır: “Sinop gibi büyük bir tarihi geçmişe ve kültürel zenginliğe sahip bir ilin, türkülerinin sayısal ve konu çeşitliliği bakımından neden bu zenginliği yansıtmadığı?”

Bu sorunun peşine düşen Tunç, titiz bir alan araştırması yaparak Sinop’un köylerini, kasabalarını taramış ve sözlü kültürde yaşayan ancak notaya dökülmemiş ezgileri gün yüzüne çıkarmıştır. Bu çalışma, şehrin müzikal envanterini oluşturmak adına atılmış en ciddi adımlardan biridir.

Derlediği Eserler ve Repertuvara Katkısı

Burhanettin Tunç, yaptığı derleme çalışmalarıyla TRT ve devlet arşivlerine de kaynaklık etmiştir. Sinop Valiliği ve kültür envanterlerinde de yer alan, bizzat derlediği ve notaya aldığı bazı önemli eserler şunlardır:

• “Ezelidir Deli Gönül Ezeli”: Sinop yöresine ait bu eserin derlenmesinde kaynak kişi olarak rol oynamıştır.

• “Bizde Gelin Almacıya Hoş Geldin Derler”: Yöresel düğün adetlerini ve ritüellerini yansıtan önemli bir türküdür.

• “Adanın Burnunu Duman Bürüdü”: Sinop’un coğrafi yapısını ve denizle olan ilişkisini lirik bir dille anlatan, Tunç’un literatüre kazandırdığı eserlerden biridir.

Sonuç: Bir Şehre Ses Vermek

Burhanettin Tunç, Sinop Belediye Konservatuvarı süreçlerinden özel sanat akademilerine kadar (örneğin Telvin Sanat Akademi gibi kurumlarla dirsek teması veya eğitim süreçleri) şehrin sanat hayatının her noktasında izi olan bir isimdir. Ancak onun asıl mirası, bir müzik öğretmeninin sınıf duvarlarını aşıp, yaşadığı şehrin hafızasına nasıl sahip çıkabileceğini göstermesidir.

Bugün Sinop türküleri denildiğinde, kaynakçalarda ve kitaplarda onun ismini görüyorsak, bu; Burhanettin Tunç’un müziğe sadece bir “eğlence aracı” olarak değil, bir “kültürel aktarım aracı” olarak bakmasından kaynaklanmaktadır.